|
روستاهای ایران
|
||
|
روستاها |
روستای ایستا واقع درعرض جغرافیایی ۳۶ ۱۰ ۳۸ و طول جغرافیایی ۵۰ ۴۶ ۵۹ و ۱۸۴۰ متر ارتفاع از سطح دریا از روستاهای بخش میان طالقان از شهر طالقان بوده و از سمت شمال با روستای خسبان از سمت شرق با روستای اوانک از سمت جنوب با روستای جزن و از سمت غرب با روستا ی پردسر همجوار میباشد.
این روستا در فاصله ۱۷۰۰ متری شمال شرقی از مرکز شهر طالقان قرار دارد و دارای مساحت ۱۸۰۰۰۰ متر مربع و یا ۱۸ هکتار میباشد.جمعیت آن حدود ۴۰ نفر میباشد.
روستا دارای ۹ باب خانه متحد الشکل به ابعاد ۲۰ متر در ۵۰ متر و ۴۰۰ متر مربع زیر بنا که هر کدام دارای یک باغ به ابعاد ۲۰ متر در ۳۰ متر در ضلع جنوبی خود میباشند است.
یک ساختمان مرکزی به شکل F که بازوی بزرگ آن به طول ۵۴ متر و هریک از بازوهای کوچک آن به طول ۲۰ متر میباشد و شاخه های کوچک آن به سمت جنوب قرار گرفته است در ضلع جنوب غربی روستا قرار دارد.
این روستا دارای ۳۰ قطعه زمین کشاورزی به ابعاد ۲۵ متر در ۸۰ متر و مساحت ۲۰۰۰ متر مربع میباشد.
همچنین خیابان اصلی روستا خاکی و به طول ۱۸۰ متر میباشد.
این روستا به نام روستای ایستا یا روستای منتظران و یا روستای اهل توقف مشهور گردیده است.
اینجانب تا کنون مطلبی راجع به این روستا ننوشته ام اما میخواهم در این معرفی بدور از غرض ورزی و تنها از دیدگاه خود این روستا را بررسی نمایم.
علت اینکه مردم این روستا در رمز و رازی غبار آلود قرار گرفته اند و بسیاری در خصوص آنان حرفهایی را نقل کرده اند که انسان را به یاد قلعه الموت و یا داستانهای هزارو یک شب میاندازد و به عقیده اینجانب دور از ذهن و واقعیت جلوه مینماید را باید در زمان شکل گیری این روستا جستجو نمود.
در سالهای ۶۶ -۶۷ کم کم چند نفر در سمت شرق شهرک طالقان چند قطعه زمین خریداری نمودند و یکی دو باب خانه احداث نمودند. و به تدریج بر این تعداد افزوده شد . با توجه به اینکه این پدیده در طالقان نوظهور بود و معمولا اهالی طالقان همه همدیگر را میشناختند این اهالی غریبه برایشان جای حرف و حدیث باقی گذاشتند و نیز چون این اهالی کمتر با کسی ارتباط برقرار مینمودند موضوع کم کم رمز آلود شد.
نام کندوان با خانه هایی که شبیه به کله قند هستند برای بیش تر ایرانیان نامی آشنا است روستایی در 50 کیلومتری جنوب غربی تبریز، از جمله روستاهای دهستان سهند که در 18 کیلومتری جنوب اسکو، در دامنه سرسبز سلطان داغی واقع شده است.
مردم با صفای این روستا به کشاورزی، دامداری و صنایع دستی مشغول هستند آن چه به کندوان هویت باستانی داده خانوار و منزل مسکونی در درون توده های مخروطی و هرمی شکل صخره ای است. در اثر فعل و انفعالات آتش فشانی کوه های سهند، منظره ای در یکی از خوش آب و هواترین نقاط ایران ایجاد شده که بیش تر به نظر خواب و خیال می آید.

در ۴۰ كیلومتری شمال غربی نطنز از استان اصفهان در دامنه كوه كركس روستایی بس كهن واقع است به نام ابیانه. این روستا را به اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش باید از زمرهٔ استثنایی ترین روستاهای ایران به شمار آورد. شكوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا، آن را در شمار نمونه های كم نظیر دیدنیهای جهان درآورده است. ابیانه نقطه ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است.
کوچه های تنگ و پر پیچ گرمه همراه با ساباتهای بسیار زیاد توجه فیلم سازان را به خود جلب کرده و همین اواخر قسمت هایی از سریال جابراین حیان در گرمه پر شده برکه های گرمه در فواصل زمستان و بهار پر از اردک و مرغابی است و تپه های اطراف آن پر از کبک و تیهو است . چشمه آب معدنی آن هزاران سال است که از دل کوه می جوشد و ماهی های زیادی در اطراف آن می گردند . کوهی فیل مانند دارد که در پای آن خاک سرخ است و این خاک سرخ توجه مهندسان معدن را به خود جلب کرده است . نخلستان آن آنقدر زیبا و پر درخت است که به سختی می توان وارد این دنیای پر از زیبایی شد . باغات آن پر است از درختان نارنج – انگور – انجیر – بادام . در اطراف گرمه بیابانها و مزارعی وجود دارد که در هر گوشه از آن دسته های شتر به راهپیمایی مشغولند ریگزارهای وسیع که شن های روان ان به هنگام باد به رقص در می آیند تماشایی است . غارهایی بسیاری نیز وجود دارد که در بعضی از آنها گنج نیز پیدا شده است .
خانه های گرمه که در ردیف بر روی تپه های خاره بنا شده به مشرف به نخلستان آن بسیار دیدنی آن است قدمت قلعه و مسجد آن به هزاران سال پیش بر می گردد 2 امامزاده آن بسیار دیدنی است گرمه منطقه ای ادیب پرور است و افراد گرانقدری چون یغما جندقی جد بزرگوارم شاعر بسیار عالی قدر و حبیب یغمایی سراینده شعر روباه و زاغ بر خاسته از روستای گرمه هستند . شب هایی زیبا و پر ستاره گرمه و سکوت دلپذیر ، صدای آب شارها خش خش برگهای درختان خرما کاج انار همه و همه باعث شده که از همه جهان توریستهای بی شماری به آن روی اورده صنایع دستی گرمه که همه از برگهای خرما درست شده اند به همه نقاط جهان رفته و هر توریست به عنوان سوغات آن را همراه خود می برد .مردم فهیم و باسواد گرمه به زبان پهلوی که اصیل ترین و قدیمی ترین زبان ایرانیان است صحبت می کنند .
|
|